Η χρυσή λίρα...

Χάσαμε και τους σαράφηδες της Σοφοκλέους και της Αθηνάς.
Στην Αθηνάς ένα δύο κληρονόμοι παραμένουν.
Οι σαράφηδες ήταν αυτοί με τα ξύλινα βιτρινάκια με τα ροδάκια

΄Εβλεπες τα χρυσαφικά απλωμένα.
Τα πουλούσαν αυτοί που είχαν ανάγκη για μετρητά ή τα άφηναν
ενέχυρο με τόκο για λίγο καιρό που συνήθως περνούσε και τα χρυσαφικά
έμεναν στο βιτρινάκι.
Όταν το χρηματιστήριο ήταν στη Σοφοκλέους και η χρυσή λίρα 
στα επάνω της ανθούσε και το παρεμπόριο.
Τα μασούρια πηγαινοερχόντουσαν και άλλαζαν χέρια.
΄Ηταν μια σιγουριά η λίρα εκείνα τα χρόνια και πολλοί φρόντιζαν
τις καταθέσεις τους στις τράπεζες να τις σηκώνουν να τις μετατρέπουν
όχι νόμιμα σε χρυσές λίρες και να τις πηγαίνουν πάλι στην τράπεζα
αλλά αυτή τη φορά στις θυρίδες.
Σήμερα η εύκολη και νόμιμη λύση είναι για τους έχοντες μετρητά
οι τράπεζες του εξωτερικού οι οποίες δεν ρωτάνε και πολλά.
Οι σαράφηδες είναι παρελθόν και η χρυσή λίρα ανάμνηση. pisostapalia.blogspot.com