Βουτιές δίπλα σε ελάφια και παγώνια. Ηλιοθεραπεία στην πιο τιρκουάζ
παραλία του κόσμου.
Γαλαζοπράσινες ανακαλύψεις στο πιο νότιο σημείο της Ελλάδας και γυμνισμός στον ιδιωτικό σας ορμίσκο κάπου στις Κυκλάδες. Είναι ωραία τα μεγάλα νησιά και οι πιο δημοφιλείς καλοκαιρινοί προορισμοί της χώρας που σου δίνουν όλες τις θαλασσινές ανέσεις, αλλά την «πολυτέλεια» ανακαλύψεων όπως οι παραπάνω τις συναντά κανείς μόνο εκεί που δεν φτάνουν τα μεγάλα πλοία της γραμμής. Στα μικρά νησάκια που ζουν στη σκιά των μεγαλύτερων, αλλά αποτελούν παραδείσους τσέπης που αξίζει να ανακαλύψετε έστω για μία βουτιά ή μία βόλτα που θα σας κάνει να νιώσετε σαν Ροβινσώνες.
του Γιώργου Κόκουβα
Μονή: Βουτιές στην άγρια φύση του Σαρωνικού
Κι εκεί που νομίσατε πως ο Αργοσαρωνικός δεν έχει ούτε μία αξιοσημείωτη παραλία, μαθαίνετε (από εμάς) ότι με μία… καϊκάδα δεκαπέντε λεπτών από το λιμανάκι της Πέρδικας στην Αίγινα μπορείτε να βρεθείτε σε μια σχεδόν εξωτική αμμουδιά με εντυπωσιακή γαλάζια απόχρωση νερών, πεύκα που φτάνουν ως το κύμα και διαδρομές μέσα σε ένα πυκνό δάσος για τους φίλους των περιπάτων. Η Μονή, το μικρό νησάκι δίπλα στην Αίγινα, σας δίνει δύο επιλογές: Να μείνετε στην παραλία όπου σας αφήνει το καραβάκι, η οποία είναι οργανωμένη ή – αν επιθυμείτε πιο ήσυχες βουτιές – να ακολουθήσετε το μονοπάτι από την παραλία και να βρεθείτε μετά από 5 λεπτά περπάτημα στην «πίσω παραλία», που δεν είναι παρά βραχάκια τα οποία σας προκαλούν σε εντυπωσιακές βουτιές στα κρυστάλλινα νερά. Εκεί είναι που θα εμφανιστούν τα παγώνια και τα ελαφάκια του νησιού, αν… σας συμπαθήσουν και βγουν από το δάσος. Και είμαστε σίγουροι ότι εμπειρία όπως αυτή, να κάνετε δηλαδή ηλιοθεραπεία μαζί με την άγρια φύση, δεν έχετε ξαναζήσει αλλού – κάτι που ίσως σας κάνει να εκτιμήσετε λίγο παραπάνω τις χάρες του Σαρωνικού.
Κάτω Κουφονήσι: Άλλος για ιδιωτικό ορμίσκο;

Μεταφερόμαστε στις Μικρές Κυκλάδες, εκεί όπου ο παράδεισος του Πάνω Κουφονησιού περνά σταδιακά στην σφαίρα του… εναλλακτικού mainstream. Και ενώ οι παραλίες του κατοικημένου πάνω νησιού σφύζουν από κόσμο, μια βαρκάδα λίγων λεπτών από το λιμανάκι (υπάρχουν τακτικά ημερήσια δρομολόγια) μακριά, κρύβονται οι δεκάδες ορμίσκοι του Κάτω Κουφονησιού. Χωρίς μόνιμους κατοίκους, αλλά με μία φιλόξενη ταβέρνα που εξυπηρετεί τους ελεύθερους κατασκηνωτές της παραλίας «Νερό», το Κάτω Κουφονήσι διαθέτει πέρα από την προαναφερθείσα εντυπωσιακή αμμουδιά, και πολλούς βοτσαλωτούς ορμίσκους στην διαδρομή προς τα βόρεια από εκεί που σας αφήνει το καραβάκι. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα βρείτε έναν ολόδικό σας – μάλιστα στους πιο δυσπρόσιτους από αυτούς έχουν μπει και μικρές σκάλες για να διευκολύνουν την κατάβασή σας. Εδώ ο γυμνισμός… σχεδόν επιβάλλεται – χρειάζεται προσοχή όμως, γιατί οι πέτρες και οι μικρές σπηλιές φιλοξενούν ουκ ολίγους αχινούς. Επιβάλλεται φυσικά και το φαγητό στην ταβέρνα του Βενετσάνου για νόστιμα μαγειρευτά και καρπούζι κάτω από την κληματαριά.
Κάλαμος: Το μυστικό του Ιονίου
Βρίσκεται ανάμεσα στην Λευκάδα και τις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας και συγκεκριμένα το λιμανάκι του Μύτικα από το οποίο το καΐκι αναχωρεί για τον Κάλαμο δύο φορές τη μέρα. Εκεί, θα βρεθείτε μπροστά σε ένα γαλήνιο νησάκι με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, ταβερνάκια μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, αλλά ομορφιά που απλώνεται από το γραφικό λιμανάκι μέχρι τις πευκόφυτες πλαγιές και τις εξωτικές σκιερές αμμουδιές. Στον Κάλαμο θα πάτε αν αγαπάτε το ελεύθερο camping ή για να βιώσετε τη απόλυτη ηρεμία και απομόνωση. Τα αυτοκίνητα έχουν μείνει στον Μύτικα – εδώ απλώς βασίζεστε στην καλοσύνη των ντόπιων (spoiler: δεν την τσιγκουνεύονται) ή στα πόδια σας για να εξερευνήσετε το νησί. Οι βόλτες ξεκινούν από τους δύο μικρούς οικισμούς, τον Κάλαμο και την Επισκοπή, το sightseeing περιορίζεται στο ερειπωμένο κάστρο που οι ντόπιοι ονομάζουν Καστρομονάστηρο και οι τιρκουάζ βουτιές επιχειρούνται στην εκθαμβωτική Μυρτιά, σαράντα λεπτά με τα πόδια από το χωριό του Καλάμου ή στον Άγιο Κωνσταντίνο με τα πεύκα και το πέτρινο ξωκλήσι.Γαλαζοπράσινες ανακαλύψεις στο πιο νότιο σημείο της Ελλάδας και γυμνισμός στον ιδιωτικό σας ορμίσκο κάπου στις Κυκλάδες. Είναι ωραία τα μεγάλα νησιά και οι πιο δημοφιλείς καλοκαιρινοί προορισμοί της χώρας που σου δίνουν όλες τις θαλασσινές ανέσεις, αλλά την «πολυτέλεια» ανακαλύψεων όπως οι παραπάνω τις συναντά κανείς μόνο εκεί που δεν φτάνουν τα μεγάλα πλοία της γραμμής. Στα μικρά νησάκια που ζουν στη σκιά των μεγαλύτερων, αλλά αποτελούν παραδείσους τσέπης που αξίζει να ανακαλύψετε έστω για μία βουτιά ή μία βόλτα που θα σας κάνει να νιώσετε σαν Ροβινσώνες.
του Γιώργου Κόκουβα
Κι εκεί που νομίσατε πως ο Αργοσαρωνικός δεν έχει ούτε μία αξιοσημείωτη παραλία, μαθαίνετε (από εμάς) ότι με μία… καϊκάδα δεκαπέντε λεπτών από το λιμανάκι της Πέρδικας στην Αίγινα μπορείτε να βρεθείτε σε μια σχεδόν εξωτική αμμουδιά με εντυπωσιακή γαλάζια απόχρωση νερών, πεύκα που φτάνουν ως το κύμα και διαδρομές μέσα σε ένα πυκνό δάσος για τους φίλους των περιπάτων. Η Μονή, το μικρό νησάκι δίπλα στην Αίγινα, σας δίνει δύο επιλογές: Να μείνετε στην παραλία όπου σας αφήνει το καραβάκι, η οποία είναι οργανωμένη ή – αν επιθυμείτε πιο ήσυχες βουτιές – να ακολουθήσετε το μονοπάτι από την παραλία και να βρεθείτε μετά από 5 λεπτά περπάτημα στην «πίσω παραλία», που δεν είναι παρά βραχάκια τα οποία σας προκαλούν σε εντυπωσιακές βουτιές στα κρυστάλλινα νερά. Εκεί είναι που θα εμφανιστούν τα παγώνια και τα ελαφάκια του νησιού, αν… σας συμπαθήσουν και βγουν από το δάσος. Και είμαστε σίγουροι ότι εμπειρία όπως αυτή, να κάνετε δηλαδή ηλιοθεραπεία μαζί με την άγρια φύση, δεν έχετε ξαναζήσει αλλού – κάτι που ίσως σας κάνει να εκτιμήσετε λίγο παραπάνω τις χάρες του Σαρωνικού.
Κάτω Κουφονήσι: Άλλος για ιδιωτικό ορμίσκο;
Μεταφερόμαστε στις Μικρές Κυκλάδες, εκεί όπου ο παράδεισος του Πάνω Κουφονησιού περνά σταδιακά στην σφαίρα του… εναλλακτικού mainstream. Και ενώ οι παραλίες του κατοικημένου πάνω νησιού σφύζουν από κόσμο, μια βαρκάδα λίγων λεπτών από το λιμανάκι (υπάρχουν τακτικά ημερήσια δρομολόγια) μακριά, κρύβονται οι δεκάδες ορμίσκοι του Κάτω Κουφονησιού. Χωρίς μόνιμους κατοίκους, αλλά με μία φιλόξενη ταβέρνα που εξυπηρετεί τους ελεύθερους κατασκηνωτές της παραλίας «Νερό», το Κάτω Κουφονήσι διαθέτει πέρα από την προαναφερθείσα εντυπωσιακή αμμουδιά, και πολλούς βοτσαλωτούς ορμίσκους στην διαδρομή προς τα βόρεια από εκεί που σας αφήνει το καραβάκι. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα βρείτε έναν ολόδικό σας – μάλιστα στους πιο δυσπρόσιτους από αυτούς έχουν μπει και μικρές σκάλες για να διευκολύνουν την κατάβασή σας. Εδώ ο γυμνισμός… σχεδόν επιβάλλεται – χρειάζεται προσοχή όμως, γιατί οι πέτρες και οι μικρές σπηλιές φιλοξενούν ουκ ολίγους αχινούς. Επιβάλλεται φυσικά και το φαγητό στην ταβέρνα του Βενετσάνου για νόστιμα μαγειρευτά και καρπούζι κάτω από την κληματαριά.
Κάλαμος: Το μυστικό του Ιονίου
.
Σαρακηνό: Μια όαση στην άκρη των Σποράδων
Αντίπαξοι: Μια πινελιά τιρκουάζ
Οθωνοί: Ηλιοθεραπεία με την Καλυψώ
Γαύδος: Ατενίζοντας το τέλος του (ελληνικού) κόσμου
Από το πιο δυτικό σημείο της χώρας, φτάνουμε στο πιο νότιο, εκεί όπου το λυβικό πέλαγος, νότια της Χώρας Σφακίων, διακόπτεται από μία κουκίδα στεριάς με πενήντα μόνιμους κατοίκους, δάση και αμμοθίνες πλάι στη θάλασσα και χρυσαφένιες αμμουδιές. Οι παραλίες Άη Γιάννης, Σαρακήνικο, Τρυπητή (με τον διάσημο «θρόνο» για να αγναντέψετε το Λιβυκό Πέλαγος), Κόρφος και Πύργος θα σας κλέψουν την καρδιά, ενώ ο παλιός φάρος, η «χύμα» καφετέρια και η παράδοση του ελεύθερου camping που τιμά το νησί θα σας κάνουν να νιώσετε μακριά από όλους και από όλα. Στη Γαύδο θα φτάσετε με καραβάκι από το λιμάνι των Σφακίων ή της Παλιόχωρας (η διαδρομή διαρκεί περί την μιάμιση ώρα).
